Asistanla yapılan e-posta işleri için MCP’yi, uygulama olayları için REST API’yi kullanın. Kimlik doğrulama, onaylar, yeniden denemeler ve Brew iş akışları.

Ekibinizdeki bir geliştirici e-posta platformunu Claude’a bağlıyor ve gelecek haftanın kampanyasının taslağını bir sohbet penceresinde hazırlıyor. Ertesi sabah biri, kayıt sonrasında giden hoş geldin e-postasının da aynı şekilde, asistan üzerinden çalışıp çalışamayacağını soruyor. Platformun dokümantasyonunda bir MCP sunucusu ve bir REST API yan yana listeleniyor.
Ajanları destekleyen e-posta platformlarının çoğu artık bu iki erişim yolunu sunuyor. Bir MCP sunucusu, bir yapay zekâ asistanının sohbet içinde platformun araçlarını çağırmasını sağlar. Bir REST API ise kodunuzun doğrudan çağırabileceği işlemleri sunar. İkisi çoğu zaman arka planda aynı uç noktalara ulaşır; bu yüzden asıl seçim, işi kimin ve ne zaman yaptığıyla ilgilidir.
Bir kişi bir asistan üzerinden çalışıyorsa MCP’yi, ürününüzün kimse başında beklemeden e-posta göndermesi gerekiyorsa REST API’yi kullanın. Çoğu ekip sonunda ikisini birden kullanır.
MCP (Model Context Protocol), araçları Claude, ChatGPT ve Cursor gibi yapay zekâ istemcilerine sunmaya yarayan açık bir standarttır. İstemci, açıklamaları ve şemalarıyla birlikte bir araç listesi okur, ardından isteğinize göre hangisini çağıracağını seçer. Brew sunucusu https://brew.new/api/mcp adresindedir ve OAuth desteği sunar; böylece anahtarlarla uğraşmak yerine giriş yapıp bir marka seçersiniz.
REST API ise kodunuzun çağırdığı HTTP uç noktalarından oluşur. Brew, API’si için bir OpenAPI spesifikasyonu, bir TypeScript SDK ve düz metin biçiminde bir ajan rehberi yayımlar. Her çağrı bir API anahtarı taşır; neyin ne zaman çağrılacağına da kodunuz karar verir.
Diğer firmalar da aynı yaklaşımı izliyor. Customer.io’nun MCP sunucusu, API’sini ayrı okuma, yazma ve silme araçlarıyla sarmalıyor. Brevo ise MCP araçlarını OpenAPI spesifikasyonundan üretiyor.
| MCP | REST API | |
|---|---|---|
| Kim yönetir | Bir kişi, bir asistan üzerinden | Kodunuz |
| Tipik görevler | E-posta taslağı hazırlamak ve revize etmek, hedef kitle oluşturmak, kampanya planlamak, analizleri okumak | Olay tetikleyicilerini tetiklemek, kişileri eklemek veya güncellemek (upsert), işlemsel e-posta göndermek, gönderim durumunu düzenli aralıklarla sorgulamak |
| Kimlik doğrulama | OAuth ile giriş ya da OAuth desteklemeyen istemciler için API anahtarı | Kapsamı tek bir marka ya da organizasyon olan API anahtarı |
| Güvenlik | Brew, OAuth ve organizasyon bağlantılarında canlı gönderimleri onay için bekletir | Kararı kodunuz verir; idempotency anahtarları ve kendi inceleme adımlarınızı kullanın |
| Hata yönetimi | Asistan hatayı okur, yeniden dener ya da size sorar | Sabit hata kodlarına göre dallanırsınız ve artan bekleme süreleriyle (backoff) yeniden denersiniz |
| Yanıt boyutu | Asistanın bağlam penceresiyle sınırlı | Yalnızca sayfalamayla sınırlı |
| En uygun olduğu durum | Görev muhakeme ya da adım adım iyileştirme gerektiriyorsa | Görevin her seferinde aynı şekilde çalışması gerekiyorsa |
İş bir sohbet şeklinde ilerliyorsa MCP kullanın:
create_email ve edit_email araçlarını, ardından test: true ile send_email aracını, son olarak da scheduledAt ile yeniden send_email aracını çağırır ve onayınızı almak için durur.search_contacts aracını, alan sorgularını ve create_audience aracını birlikte kullanır.get_email_analytics verilerini ve otomasyon performansını okur.Brew içinde MCP üzerinden üretilen e-postalar, uygulamada üretilen e-postalarla aynı marka belgesini kullanır. İstemci kurulumunu Brew MCP yazımız anlatıyor.
MCP yanıtlarının asistanın bağlam penceresine sığması gerekir. Akışlar yazımızda belirttiğimiz gibi, uzun bir serinin tam HTML kodunu MCP üzerinden istediğinizde yalnızca ilk bir iki adımın kodu gelir; REST uç noktası ise her e-postanın gövdesini döndürür.
E-posta ürününüzün bir parçasıysa API’yi kullanın:
POST /v1/automations/triggers/{triggerEventId}/fire isteğini gönderir. Gerisini yayımlanmış otomasyon halleder.POST /v1/contacts uç noktası, tek istekte en fazla 1.000 kişiyi ekler ya da günceller (upsert).GET /v1/sends/{sendId} uç noktası, bir kontrol paneli ya da uyarı için gönderimin durumunu ve istatistiklerini döndürür.Bunu destekleyen uç noktalarda, yeniden denemeler için dokümantasyonda belirtilen 24 saatlik süre içinde aynı Idempotency-Key başlığını ve aynı istek gövdesini kullanın (tetikleme istekleri ise aynı anahtar için 90 gün boyunca tekilleştirilir). Farklı bir mantıksal işlem için farklı bir anahtar kullanın; bir yazma işleminin bu korumadan yararlandığını varsaymadan önce uç noktanın sözleşmesini okuyun. Hız sınırı başlıkları, isteklerinizi ne zaman yavaşlatmanız gerektiğini söyler. API hata yanıtları, dallanma için kullanabileceğiniz bir code alanı içerir; örneğin CONSENT_REQUIRED. Ağ hatalarını ayrıca ele alın. Brew API rehberi bunların hepsini anlatıyor.
Terminalde çalışan kodlama ajanları çoğu zaman bir CLI ile bu iki seçenekten daha iyi sonuç alır. Brew CLI, bir terminale bağlı olmadığında API yanıtını tek bir JSON satırı olarak döndürür ve bir ajanın yorumlayıp harekete geçebileceği çıkış kodları kullanır. Çıkış kodu 4, onay gerektiği anlamına gelir; CLI bu durumda onaydan sonra --yes ile yeniden çalıştırılacak komutun tam hâlini yazdırır. CLI ayrıca brew-cli types ile tipli payload sözleşmeleri üretir; böylece sunucunuzun tetikleyici çağrıları tetikleyicinin şemasıyla uyumlu kalır.
Bir SaaS ekibi işi şöyle bölüşebilir:
user_signed_up tetikleyicisini ve bir hoş geldin otomasyonunu oluşturur, otomasyonu test_automation ile test eder ve yayımlar.Bir kişi asistanın yaptığı işi 1. ve 3. adımlarda gözden geçirir; 2. ve 4. adımlar ise her kayıtta ya da her gece, kimse başında beklemeden çalışır.
MCP, sizinle uç nokta arasına bir asistan ekler; bu yüzden bir istek daha fazla adım sürer ve asistan yanlış aracı seçebilir. Bu, etkileşimli işler için sorun değildir; ancak her seferinde mutlaka tetiklenmesi gereken bir kayıt olayı için yanlış bir tercihtir.
Brew, OAuth ve organizasyon bağlantılarında canlı gönderimler için onay ister. Marka API anahtarıyla bağlanan istemcilerde onay adımını kendiniz yapılandırın. API kullanırken anahtarları ortam değişkenlerinde koruyun, mümkün olduğunca markaya özel anahtarlar kullanın ve yeniden denenen her yazma işlemine bir idempotency anahtarı ekleyin.
Evet. Brew dokümantasyonundaki ajan entegrasyonu rehberi, kimlik doğrulama ve yeniden denemeler SDK tarafından yönetilirken API uç noktalarının fonksiyon çağırma (function calling) araçları olarak nasıl bağlanacağını anlatıyor.
İki tarafı da denemek için kampanya çalışmaları amacıyla asistanınıza MCP sunucusunu bağlayın ve sunucunuzdan çağıracağınız tetikleyici için bir API anahtarı oluşturun.
