Zamieniaj e-maile w przychody dzięki Brew.
Sprawdź uwierzytelnianie, odpowiedzi dostawców poczty, jakość listy i działanie wypisywania, by zrozumieć, dlaczego e-maile są odrzucane lub trafiają do spamu.
Dostarczenie to nie to samo co trafienie do skrzynki odbiorczej. Serwer odbiorczy może przyjąć wiadomość i umieścić ją w spamie. Panel kampanii ze statusem „Dostarczone” nie dowodzi, że odbiorca ją zobaczył.
Gdy pojawia się problem, zbierz dowody, zanim zmienisz treść albo dostawcę. Zawodzić może uwierzytelnianie, reputacja, lista odbiorców albo sama wiadomość.
W przypadku wiadomości odrzuconych lub odroczonych sprawdź faktyczną odpowiedź SMTP i rozszerzony kod statusu. Tymczasowe błędy i trwałe odrzucenia wymagają innego postępowania. FAQ Google dla nadawców opisuje oba przypadki i nie twierdzi, że każde niespełnienie wymagań skutkuje teraz trwałym błędem.
Jeśli wiadomości są przyjmowane, ale trafiają do spamu, sprawdź wyniki uwierzytelniania w nagłówkach odebranej wiadomości, dane o reputacji od dostawców poczty (o ile są dostępne) oraz niedawne zmiany w liście odbiorców lub wolumenie. Kilka skrzynek testowych pomaga zdiagnozować problem, ale nie mierzy trafiania do skrzynki w całej liście.
Rozszerzony kod statusu, zdefiniowany w RFC 3463, składa się z trzech liczb oddzielonych kropkami. Pierwsza liczba to klasa. Kod zaczynający się od 4 oznacza tymczasowy błąd i serwer wysyłający powinien spróbować ponownie później. Kod zaczynający się od 5 oznacza trwały błąd, więc ponowna wysyłka tej samej, niezmienionej wiadomości nic nie da.
Druga liczba zawęża temat. Kody z zakresu X.1.X dotyczą adresowania, a 5.1.1 zwykle oznacza, że skrzynka nie istnieje. Wyklucz ten adres. Kody z zakresu X.7.X dotyczą bezpieczeństwa lub zasad i to właśnie tam zwykle pojawiają się problemy z uwierzytelnianiem i reputacją.
Google wymienia odpowiedzi zwracane przez Gmail w zestawieniu błędów SMTP. Czytaj pełną treść odpowiedzi, a nie tylko kod, bo jeden kod może obejmować kilka różnych przyczyn.
Google Postmaster Tools pokazuje, jak Gmail postrzega Twoją domenę wysyłkową, w tym odsetek zgłoszeń spamu przez użytkowników, do którego odnoszą się wymagania Google. Domenę weryfikujesz rekordem DNS. Gmail pokazuje dane dopiero wtedy, gdy domena wysyła do jego użytkowników odpowiednio dużo poczty dziennie, więc mały nadawca może widzieć puste panele.
Smart Network Data Services Microsoftu, czyli SNDS, raportuje o poczcie wysyłanej z konkretnych adresów IP do prywatnych skrzynek Outlook.com, w tym o wskaźnikach zgłoszeń spamu i trafieniach w pułapki spamowe. Rejestrujesz adresy IP, które kontrolujesz, więc narzędzie jest najbardziej przydatne przy dedykowanych adresach IP do wysyłki. Jeśli korzystasz ze współdzielonych adresów IP, zapytaj dostawcę usług wysyłkowych, co monitoruje.
Żadne z tych narzędzi nie powie Ci, gdzie trafiła pojedyncza kampania. Pokazują dzienne trendy, a właśnie tego potrzebujesz, gdy problem narastał przez kilka wysyłek.
SPF autoryzuje infrastrukturę wysyłkową dla domeny z koperty. DKIM podpisuje wiadomość tożsamością domeny. DMARC sprawdza zgodność z widoczną domeną w polu From i publikuje politykę oraz mechanizm raportowania. Żaden z nich nie gwarantuje trafienia do skrzynki odbiorczej.
Używaj rekordów dostarczonych przez dostawcę usług wysyłkowych i sprawdzaj wynik w prawdziwej odebranej wiadomości. Nie dodawaj sprzecznych rekordów SPF i nie zakładaj, że samo istnienie rekordu DNS dowodzi, że każda ścieżka wysyłki korzysta z niego poprawnie. Twoja infrastruktura potrzebuje też odpowiedniego odwrotnego DNS (reverse DNS) i szyfrowanego połączenia.
W Brew przejdź przez proces weryfikacji domeny i opublikuj wymagane rekordy. Sprawdź adres nadawcy używany przez konkretną kampanię lub automatyzację, zwłaszcza gdy agent obsługuje kilka marek.
Polityka DMARC to rekord TXT na hoście _dmarc domeny z adresu nadawcy (From). Zacznij od p=none. Ta polityka prosi serwery odbiorcze, by nie podejmowały żadnych konkretnych działań wobec poczty, która nie przechodzi weryfikacji. Raporty zbiorcze nadal trafiają przy tym na adres rua.
_dmarc.example.com TXT "v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com"Raporty wymieniają każde źródło wysyłające pocztę jako Twoja domena wraz z informacją, czy przeszło SPF lub DKIM ze zgodnością domen. Spodziewaj się zapomnianych narzędzi, np. systemu fakturowania albo helpdesku. Popraw lub usuń każde źródło, które nie przechodzi weryfikacji.
Gdy cała uprawniona poczta przechodzi weryfikację, przejdź na p=quarantine. Ta polityka prosi serwery odbiorcze, by traktowały niezgodną pocztę jako podejrzaną, co zwykle oznacza umieszczenie jej w spamie.
_dmarc.example.com TXT "v=DMARC1; p=quarantine; rua=mailto:dmarc-reports@example.com"Najsurowsza polityka, p=reject, prosi serwery odbiorcze o odrzucanie niezgodnej poczty. Przejdź na nią dopiero wtedy, gdy kwarantanna działa już od jakiegoś czasu, a uprawniona poczta nie zawodzi. Czytaj raporty na każdym etapie. Nowe narzędzie, które zacznie wysyłać pocztę jako Twoja domena, pojawi się najpierw właśnie tam.
Wyjątkiem jest dedykowana subdomena wysyłkowa, np. mail.example.com. Gdy nic innego z niej nie wysyła, a Twój dostawca zweryfikował jej SPF i DKIM, może zacząć od razu od p=reject. Brew zaleca p=reject dla dedykowanej subdomeny, którą sam skonfigurował, i p=none dla domeny głównej, z której mogą wysyłać inne usługi.
Wytyczne Google odróżniają wymagania dla wszystkich nadawców od surowszych zasad dla tych, którzy wysyłają około 5000 wiadomości dziennie na osobiste konta Gmail. Google oczekuje wskaźnika spamu poniżej 0,1% i ostrzega przed osiągnięciem 0,3%. Wymagania dla nadawców masowych obejmują SPF i DKIM, DMARC, zgodność domen oraz wypisanie jednym kliknięciem w odpowiednich wiadomościach wysyłanych do subskrybentów.
Lista Google dla każdego nadawcy, niezależnie od wolumenu, obejmuje:
Nadawcy masowi muszą też:
p=none.Stosując próg, Google sumuje pocztę z tej samej domeny głównej, a domena, która raz go przekroczyła, zachowuje status nadawcy masowego. Sposób liczenia opisuje FAQ dla nadawców.
Wytyczne Yahoo również obejmują uwierzytelnianie, zgłoszenia spamu i wypisywanie się. Yahoo nie publikuje takiego samego liczbowego progu dla nadawców masowych, więc zajrzyj do jego FAQ, zamiast stosować liczbę z Gmail do każdego dostawcy.
Microsoft ogłosił w 2025 roku, że domeny wysyłające ponad 5000 e-maili dziennie do jego prywatnych skrzynek, czyli na adresy outlook.com, hotmail.com i live.com, muszą przechodzić SPF i DKIM oraz publikować DMARC. Polityka DMARC może mieć wartość p=none, a domena z adresu nadawcy (From) musi być zgodna z SPF lub DKIM.
Wytyczne dostawców sprawdzono 28 września 2026 roku. Diagnozując nowy incydent, zajrzyj na podlinkowane strony.
Wypisanie jednym kliknięciem według RFC 8058 to mechanizm oparty na nagłówkach i żądaniu HTTPS POST. Widoczny link w stopce też się przydaje i jest wymagany przez odpowiednie przepisy, ale sama strona z preferencjami nie implementuje tego protokołu.
Wiadomość obsługująca wypisanie jednym kliknięciem zawiera dwa nagłówki:
List-Unsubscribe: <https://example.com/unsubscribe/opaque-token>, <mailto:unsubscribe@example.com?subject=unsubscribe>
List-Unsubscribe-Post: List-Unsubscribe=One-ClickGdy odbiorca kliknie „wypisz się” w skrzynce, dostawca poczty wysyła żądanie POST na adres HTTPS z treścią List-Unsubscribe=One-Click. Adres mailto: to alternatywa dla programów pocztowych, które nie obsługują wypisania jednym kliknięciem. RFC 8058 wymaga też prawidłowego podpisu DKIM obejmującego oba nagłówki. Adres URL powinien być unikalny dla odbiorcy i trudny do odgadnięcia. Skanery bezpieczeństwa często otwierają linki w przychodzącej poczcie, więc zwykłe żądanie GET na ten adres nie powinno nikogo wypisywać.
Brew dodaje do wysyłek marketingowych nagłówki List-Unsubscribe i List-Unsubscribe-Post, wskazujące na podpisany, indywidualny dla każdego odbiorcy adres HTTPS, który przyjmuje żądanie POST wypisania jednym kliknięciem.
Upewnij się, że wypisanie z marketingu blokuje kolejne wysyłki marketingowe każdą ścieżką, z której korzystasz. Zachowuj listy wykluczeń przy imporcie kontaktów i zmianie platformy. Niezbędne wiadomości transakcyjne trzymaj osobno, z odrębnym celem i konfiguracją wysyłki.
Sprawdź, skąd pochodzą adresy i czego ludzie spodziewali się, zapisując się. Usuwaj nieprawidłowe adresy w ramach procesu wykluczeń u dostawcy, badaj nagłe wzrosty liczby zgłoszeń spamu i nie wysyłaj ponownie do osób tylko dlatego, że według śledzenia nie otworzyły wiadomości.
Nie ma uniwersalnego wieku listy, proporcji obrazów do tekstu ani zakazanego słowa, które gwarantowałyby dostarczenie. Nagły wzrost wolumenu wysyłek do słabo poznanej listy to poważniejszy problem niż użycie słowa „za darmo”.
Jeśli kampanię wysyła agent, obowiązują te same zasady sprawdzania. Używaj zweryfikowanych faktów, odpowiedniej grupy odbiorców i monitorowanego adresu do odpowiedzi. Usuń zidentyfikowaną przyczynę, wyślij kontrolowany test i przejrzyj odpowiedzi dostawców, zanim znów zwiększysz skalę.
