Zamieniaj e-maile w przychody dzięki Brew.
Dla agentów nie ma osobnej skrzynki. Te same zasady CAN-SPAM, te same progi Gmail, ta sama potrzeba rozdzielenia marketingu i poczty transakcyjnej przy wysyłce.
Agent może uruchomić kampanię przez tę samą infrastrukturę wysyłkową co człowiek. Gmail nadal widzi nadawcę, domenę i wiadomość.
Dostawcy poczty oceniają domeny, adresy IP i wskaźniki zgłoszeń spamu. Nie oceniają tego, czy przycisk Wyślij kliknął człowiek. Jeśli agent puści promocyjną treść przez transakcyjny adres IP, będziesz mieć ten sam problem, jaki powstałby przy wysyłce ręcznej – tylko szybciej.
Ten tekst uzupełnia poradnik o dostarczalności e-maili, a nie go zastępuje. Tamten wpis omawia reputację, uwierzytelnianie i higienę listy. Ten dotyczy błędów, które pojawiają się wtedy, gdy wysyłkę uruchamia oprogramowanie.
CAN-SPAM dotyczy wiadomości komercyjnych. Test głównego celu bierze pod uwagę temat i treść wiadomości, a nie to, kto je napisał.
Jeśli wiadomość łączy fakturę z ofertą, oceń jej główny cel. Liczą się temat, miejsce informacji o koncie i to, jak mocno wyeksponowana jest promocja. Krótka promocyjna stopka nie sprawia automatycznie, że wyciąg z konta staje się wiadomością komercyjną. Przykłady znajdziesz w wytycznych FTC. Wiadomości komercyjne muszą mieć zgodne z prawdą nagłówki i tematy, fizyczny adres pocztowy i działającą opcję wypisania.
Działa to też w drugą stronę. Reset hasła, który agent wywołał w odpowiedzi na prawdziwe zdarzenie związane z bezpieczeństwem, pozostaje wiadomością transakcyjną, dopóki jego treść dotyczy tylko tego zdarzenia.
Wymagania Gmail dla nadawców obejmują zasady dla wszystkich nadawców i surowsze zasady dla nadawców masowych, którzy wysyłają około 5000 wiadomości dziennie na prywatne konta Gmail. Te surowsze wymagania to:
p=none lub surowszej.List-Unsubscribe i List-Unsubscribe-Post.Poczta transakcyjna jest zwolniona z wymogu wypisania jednym kliknięciem. Nie jest zwolniona z uwierzytelniania i nie uchroni się przed zgłoszeniami spamu, jeśli upchniesz w szablonie wyprzedaż.
Yahoo prosi nadawców dużych wolumenów, by do poczty marketingowej i transakcyjnej używali różnych adresów IP, a najlepiej także różnych domen. Sprawdź, z jakiej tożsamości nadawcy będzie korzystać agent, zamiast zdawać się na niejasne ustawienie domyślne.
Do kampanii i automatyzacji daj agentowi promocyjną tożsamość nadawcy: domenę, którą rozgrzewasz, adres IP, na którym spodziewasz się zgłoszeń spamu, i przetestowane nagłówki wypisania.
Pocztę transakcyjną trzymaj na osobnej tożsamości. W Brew jest nią domena o przeznaczeniu transakcyjnym, a samą wysyłką zajmuje się opublikowana automatyzacja z wyzwalaczem. Szablon może przygotować agent. Każde zdarzenie powinno jednak nadal trafiać do wysyłki przez POST /v1/automations/triggers/{triggerEventId}/fire z danymi w formacie JSON, a nie przez polecenie „wyślij tę wersję roboczą do całej listy”.
Nie pozwalaj agentowi wybierać adresu nadawcy spośród stosu zweryfikowanych domen, „żeby zobaczyć, co dotrze”. W ten sposób budujesz dwie reputacje naraz i nie rozumiesz żadnej z nich.
Typowym błędem nie jest literówka. Jest nim gładko napisany akapit z liczbą, której Twoja firma nigdy nie opublikowała, albo temat, który wygląda jak potwierdzenie płatności.
Zanim pozwolisz agentowi wysyłać bez kolejki zatwierdzeń:
Cory Nelson z firmy Harmonya powiedział Noahowi Adelsteinowi, że zanim zaufał tej pętli, sam sprawdził w ten sposób pierwszą kampanię. To właściwa kolejność.
Uwierzytelnij domenę, wybierz właściwą tożsamość nadawcy i porównaj pierwszą kampanię z zatwierdzonym briefem. Sprawdź też uprawnienia asystenta i ustawienia potwierdzeń. Nie każdy klient MCP prosi o zatwierdzenie w ten sam sposób.
Brief, który nie dopuszcza zmyślonych liczb, opisujemy we wpisie jak przygotować brief dla agenta e-mailowego. To, jak w firmie Harmonya sprawdzono pierwszą kampanię, opisuje wpis jak Harmonya zamieniła newsletter w program cyklu życia.
