Agents krijgen geen eigen inbox. Dezelfde CAN-SPAM-regels, dezelfde drempels bij Gmail en nog steeds marketing en transactionele mail apart versturen.
Een agent kan een campagne starten via dezelfde verzendinfrastructuur als een mens. Gmail ziet nog steeds de afzender, het domein en het bericht.
Mailboxproviders beoordelen domeinen, IP-adressen en klachtenratio’s. Ze beoordelen niet of een mens op Versturen heeft geklikt. Stuurt de agent promotionele inhoud via het transactionele IP-adres, dan heb je hetzelfde probleem dat je met de hand zou hebben veroorzaakt, alleen eerder.
Dit artikel is een aanvulling op de gids over bezorgbaarheid, geen vervanging. Die gids behandelt reputatie, authenticatie en lijsthygiëne. Dit artikel gaat over de fouten die opduiken als software op Versturen drukt.
CAN-SPAM geldt voor commerciële berichten. De toets op het hoofddoel gaat over de onderwerpregel en de inhoud, niet over wie ze heeft getypt.
Combineert een bericht een factuur met een aanbod, beoordeel dan het hoofddoel. De onderwerpregel, de plaats van de accountinformatie en hoe prominent de promotie is, wegen allemaal mee. Een korte promotionele footer maakt een rekeningoverzicht niet automatisch commercieel. De richtlijnen van de FTC geven voorbeelden. Commerciële berichten hebben waarheidsgetrouwe headers en onderwerpregels nodig, een postadres en een werkende afmeldmogelijkheid.
Andersom geldt hetzelfde. Een wachtwoordreset die de agent na een echt beveiligingsevent heeft getriggerd, blijft transactioneel, zolang de inhoud over dat event blijft gaan.
De eisen die Gmail aan afzenders stelt, bevatten regels voor alle afzenders en strengere regels voor bulkverzenders die rond de 5.000 berichten per dag naar persoonlijke Gmail-accounts sturen. Die strengere eisen zijn onder meer:
p=none of strenger.List-Unsubscribe en List-Unsubscribe-Post.Transactionele mail is vrijgesteld van de regel voor afmelden met één klik. Niet van authenticatie, en ook niet van spamklachten als je het sjabloon volstopt met een aanbieding.
Yahoo vraagt afzenders met een hoog volume om voor marketingmail en transactionele mail verschillende IP’s te gebruiken, en bij voorkeur ook verschillende domeinen. Controleer welke verzendidentiteit de agent gaat gebruiken, in plaats van het over te laten aan een vage standaardinstelling.
Geef de agent een promotionele verzendidentiteit voor campagnes en automatiseringen: het domein dat je opwarmt, het IP-adres waarop je klachten verwacht, de afmeldheaders die je hebt getest.
Houd transactionele mail op een aparte identiteit. In Brew is die identiteit een domein met het verzenddoel Transactioneel, en de mail zelf is een gepubliceerde automatisering met een trigger. De agent mag het sjabloon opstellen. Per event hoort de verzending nog steeds via POST /v1/automations/triggers/{triggerEventId}/fire met een JSON-payload te lopen, niet via “stuur dit concept naar de lijst”.
Laat de agent het afzenderadres niet uit een stapel geverifieerde domeinen kiezen “om te kijken wat er in de inbox belandt”. Zo train je twee reputaties tegelijk en begrijp je er geen van beide.
De valkuil is geen typefout. Het is een vloeiende alinea met een cijfer dat je nooit hebt gepubliceerd, of een onderwerpregel die eruitziet als een betaalbewijs.
Voordat je een agent laat versturen zonder dat er eerst iemand meekijkt:
Cory Nelson van Harmonya vertelde Noah Adelstein dat hij die eerste campagne zo naliep voordat hij de cyclus vertrouwde. Dat is de juiste volgorde.
Authenticeer het domein, kies de juiste verzendidentiteit en controleer de eerste campagne aan de hand van de goedgekeurde briefing. Kijk ook naar de rechten en bevestigingsinstellingen van de assistent. Niet alle MCP-clients vragen op dezelfde manier om goedkeuring.
De briefing die verzonnen cijfers tegenhoudt, staat in Zo brief je een e-mailagent. Hoe Harmonya de eerste campagne naliep, lees je in hoe Harmonya een nieuwsbrief omvormde tot een lifecycleprogramma.
